حلال ها

حلال، ماده، معمولاً مایعی که در آن مواد دیگر حل می‌شوند و محلول تشکیل می‌دهند. حلال‌های قطبی (به عنوان مثال، آب) به تشکیل یون‌ها کمک می‌کنند.

غیر قطبی‌ها (به عنوان مثال، هیدروکربن‌ها) این کار را نمی‌کنند. حلال‌ها ممکن است عمدتاً اسیدی، عمدتاً بازی، آمفوتریک (هر دو)، یا آپروتیک (هیچکدام) باشند.

ترکیبات آلی مورد استفاده به عنوان حلال شامل ترکیبات معطر و سایر هیدروکربن‌ها، الکل‌ها، استر‌ها، اتر‌ها، کتون‌ها، آمین‌ها و هیدروکربن‌های نیتراتی و هالوژنه می‌باشد.

کاربرد اصلی آن‌ها به عنوان رسانه برای سنتز‌های شیمیایی، به عنوان پاک‌کننده‌های صنعتی، در فرآیند‌های استخراج، در داروسازی، در جوهر، و در رنگ‌ها، لاک‌ها و لاک‌ها است.